Pages

20 March 2009

Τυρόπιτες από την κυρία Πουλιάδη

Λέτε και οι άλλες εταιρίες να κάνουν το ίδιο τελικά ?

Μήπως η Ελλάδα είναι μόνο για σουβλάκι και ήλιο και δεν έχει σχέση με τηλεπικοινωνίες .... Προφανώς χωρίς να βγαίνει ίχνος υποτίμησης από το γεγονός. Τίμια δουλειά είναι τι το κακό έχει ?

Αν και τελικά κάποιο μεγάλο στέλεχος του χώρου των Telecoms το είχε προφητεύσει από αρκετό καιρό.

Διαβάστε το παρακάτω:

Τυρόπιτα Σαρωνίδας, μόνο 0,50 ευρώ διά χειρός της συζύγου του κ. Πουλιάδη!

Η κυρία του πρώην «βασιλιά της πληροφορικής», Αθανάσιου (ή Σάκη όπως τον φωνάζουν οι φίλοι του) Πουλιάδη, φτιάχνει και πουλάει τις πιο νόστιμες πίτες της νοτιοανατολικής Αττικής σε τιμές κάτω του κόστους, δίνοντας μάλιστα όσες περισσεύουν στους φτωχούς.

Στην κεντρική λεωφόρο που οδηγεί από την Ανάβυσσο στο κέντρο της Σαρωνίδας μία μεγάλη ταμπέλα που δεσπόζει στην άκρη του δρόμου γράφει με μεγάλα γράμματα: «Χειροποίητη σαρωνιδιώτικη τυρόπιτα, πιπερόπιτα και σπέσιαλ μπουγάτσα», ανοίγοντας την όρεξη στους περαστικούς.

Είναι σχεδόν αναπόφευκτο να βρεθεί κανείς στην περιοχή και να μην περάσει από το τυροπιτάδικο της κυρίας Μαρίας. Μικρό μαγαζάκι και χωμένο μέσα στο εμπορικό κέντρο της περιοχής, γίνεται δύσκολα αντιληπτό με το μάτι, αλλά η μυρωδιά της ζεστής, φρέσκιας ζύμης οδηγεί στο σωστό σημείο.

Κάπως έτσι βρεθήκαμε και εμείς να δοκιμάζουμε την ξακουστή τυρόπιτα που φτιάχνει με τα χεράκια της η κυρία Πουλιάδη. «Είναι με τα πιο αγνά υλικά. Οσοι τρώνε μια φορά θέλουν κι άλλο». Ακούστηκε μια φωνή και από το διάδρομο που οδηγεί στο εργαστήριο του μικρού τυροπιτάδικου πρόβαλε η λεπτοκαμωμένη σιλουέτα της κυρίας Μαρίας. «Οι πίτες μου είναι φθηνές γιατί τις φτιάχνω μόνη μου. Σκοπός μου δεν είναι να κοροϊδέψω τον κόσμο. Οι μικρές τυρόπιτες κοστίζουν 50 λεπτά. Οι μεγάλες 1 ευρώ. Το κις λορέν και η μπουγάτσα είναι λίγο πιο ακριβά λόγω των υλικών» μας εξηγεί.

Μέχρι τότε δεν είχε περάσει από το μυαλό μας πως αυτή η χαμογελαστή γυναίκα, με τη ροδαλή επιδερμίδα και τη λερωμένη από το αλεύρι ποδιά (που μας επιδείκνυε τις λιχουδιές που μόλις είχε ξεφουρνίσει), ήταν η μέχρι πρότινος «βασίλισσα των υπολογιστών». Ωσπου οι μεταξύ μας συστάσεις μας έφεραν μπροστά σε μια μεγάλη αποκάλυψη. «Ναι, εγώ είμαι η σύζυγος του Θανάση Πουλιάδη. Βοηθάω τον ανιψιό μου στο κατάστημα. Δεν είναι κακό» μας λέει, θέλοντας να δικαιολογήσει την παρουσία της στο μικρό εργαστήριο.

Για όσους δεν γνωρίζουν, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, τον Ιανουάριο του 2005 ο κ. Πουλιάδης ήταν ένας από τους επιχειρηματίες στην Ελλάδα που κρατούσαν στα χέρια τους τη μισή Σοφοκλέους. Τις ημέρες εκείνες η εταιρεία του κ. Πουλιάδη απολάμβανε μια κεφαλαιοποίηση που άγγιζε περίπου το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ! Δυστυχώς την ίδια χρονιά η μετοχή της εταιρείας έχασε πάνω από το 99% της αξίας της και τέθηκε σε αναστολή διαπραγμάτευσης στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Την ίδια περίοδο οι πιστωτές της εταιρείας, οι οποίοι το 1999 παρακαλούσαν για να δανείσουν χρήματα στον επιχειρηματία, τραβούσαν το χαλί κάτω από τα πόδια του. Τελικά η μετοχή διαγράφηκε από το Χρηματιστήριο Αθηνών και η εταιρεία συνεχίζει να λειτουργεί πλέον υπό τον έλεγχο των πιστωτών.

Κουβέντα στην κουβέντα η κυρία Μαρία ξετύλιξε το κουβάρι της δικής της ιστορίας αποδεικνύοντας πως οι αναποδιές είναι για τους ανθρώπους και πως η ζωή συνεχίζεται.

«Το μαγαζί είναι του ανιψιού μου, αλλά η ιδέα ήταν δική μου» δηλώνει γεμάτη περηφάνια και εξηγεί: «Εδώ και πέντε χρόνια, τα καλοκαίρια μένουμε με τον σύζυγο στη Σαρωνίδα. Είναι ήσυχα και έχει δροσιά. Μια μέρα λοιπόν μου ήρθε η ιδέα να φτιάξουμε ένα τυροπιτάδικο. Βλέπετε κατάγομαι από τη Βέροια. Οι ρίζες μου είναι ποντιακές και εμείς που κρατάμε από αυτά τα μέρη φτιάχνουμε ωραίες πίτες»!

Ετσι πρότεινε στον ανιψιό της (τον γιο του αδελφού της) να ανοίξουν ένα μαγαζάκι στο όνομά του και να τον βοηθάει όσο μπορεί. «Εγώ φτιάχνω τη ζύμη και τη γέμιση. Μετά αναλαμβάνει ο Σάνι» λέει και δείχνει το χαμογελαστό Φιλιππινέζο που ακούει με προσοχή τις συμβουλές της. Το εργαστήρι μοιάζει με κουζίνα σπιτιού. Στον τοίχο είναι κρεμασμένα αποκόμματα με συνταγές. «Τι να κάνω, ενημερώνομαι για όλες τις καινούργιες γεύσεις». Σημειώνει και ετοιμάζει το κουτί με τα πεσκέσια. «Θα σας βάλω λίγο από όλα. Να τα δοκιμάσετε. Το τσουρέκι μου είναι καταπληκτικό. Το Πάσχα μου παραγγέλνουν συνεχώς από αυτό. Το γεμίζω με πραλίνα που φτιάχνω μόνη μου. Ο,τι μένει το δίνω σε ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε. Τι να τα κάνω άλλωστε; Δεν πουλάω ποτέ πίτα ή τσουρέκι δεύτερης μέρας». Γυναίκα βαθιά θρησκευόμενη, έχει σε κορνίζα φωτογραφίες από αγαπημένους της μοναχούς. «Αν δεν πιστεύεις στον Θεό σε ποιον θα πιστέψεις. Επισκεπτόμαστε συχνά με τον σύζυγό μου μοναστήρια». Η κυρία Μαρία δεν μαρτυράει τις συνταγές της. «Θέλω να κρατάω κάτι και για τον εαυτό μου. Στον τόπο μου λέμε ότι όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι». Αναπόφευκτα η συζήτηση πάει στην εταιρεία.

- Τι απέγινε, κυρία Μαρία, η εταιρεία; Τη ρωτάμε.
«Δεν έχει κλείσει ακριβώς. Λειτουργεί, αλλά όχι όπως παλιά. Οταν πηγαίναμε καλά βοηθούσα και εγώ πολύ. Ετρεχα κυρίως στις εξωτερικές δουλειές. Τώρα όμως, όπως ήρθαν τα πράγματα, δεν χρειάζομαι».

Από τα λεγόμενά της φαίνεται δυναμική με αγάπη για τη δουλειά. «Δεν μπορώ να κάθομαι. Πριν παντρευτώ έραβα. Εφτιαχνα κοστούμια για πολλές θεατρικές παραστάσεις με σπουδαίους ηθοποιούς και χορευτές. Οταν μετακομίσαμε στην Καλλιθέα και έπρεπε να ασχολούμαι με την εταιρεία δεν μπορούσα να συνεχίσω. Μόνο στα... κλεφτά έραβα καμιά παλιά καλή μου πελάτισσα. Τώρα δειλά-δειλά έχω αρχίσει να ράβω πάλι κανένα ταγεράκι» λέει και σκάει ένα πονηρό γελάκι.

Μπορεί η ζωή να της τα έφερε όπως θα ήθελε, πάντως η κυρία Μαρία δεν σταματάει να κάνει σχέδια για το μέλλον. «Αν πάει καλά αυτό το μαγαζί εδώ, ίσως να φτιάξουμε κι ένα ακόμα στην Αθήνα. Πρώτα ο Θεός και όλα γίνονται παιδιά μου!»

Σήμερα στο παλιό επταώροφο κτίριο της «Πουλιάδης & Συνεργάτες» βρίσκονται τα γραφεία της Τράπεζας Πειραιώς, ενώ μερικά τετραγωνικά του κτιρίου καλύπτουν τις ανάγκες της εταιρείας. Πολλοί αμφιβάλλουν για το αν ο ίδιος ο επιχειρηματίας έχει πια χρήματα, δεδομένου ότι δεν πούλησε ποτέ το μερίδιο της συμμετοχής του, ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι θα προσπαθήσει ξανά τη δυναμική του επιστροφή στην αγορά. Αν έχει δίπλα του (φύλακα άγγελό του και συμπαραστάτη του) τη γλυκύτατη κυρία Μαρία, όλα είναι δυνατά...

Ο «συμμαθητής» του Μπιλ Γκέιτς, η άνοδος και η κατάρρευση

Θεσσαλονικιός στην καταγωγή, γιος του γιατρού Πούλιου Πουλιάδη, θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής αγοράς πληροφορικής. Γεννήθηκε το 1940 και ακολούθησε λαμπρές σπουδές. Απέκτησε δίπλωμα μηχανικού από το Technische Universitat του Βερολίνου, αλλά και Διοίκησης Επιχειρήσεων (MBA) από το Harvard Business School. Στις ΗΠΑ γνωρίστηκε με τον κ. Δημήτρη Παπαλεξόπουλο του ομίλου ΤΙΤΑΝ και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε τη θέση του τεχνικού διευθυντή στην τσιμεντοβιομηχανία. Πολύ σύντομα εγκατέλειψε την ΤΙΤΑΝ για να δημιουργήσει τη δική του εταιρεία στο χώρο της τεχνολογίας.

Τα πρώτα βήματα στην πληροφορική έγιναν από έναν όροφο στην πλατεία Κολωνακίου, αλλά σύντομα η εταιρεία μεγάλωσε εξαιτίας της προνομιακής σχέσης με την αμερικανική Microsoft.

Σύμφωνα με έναν από τους ανακριβείς «μύθους» της αγοράς πληροφορικής, ο κ. Πουλιάδης ήταν στο Harvard την ίδια περίοδο με τον Μπιλ Γκέιτς, ιδρυτή της Microsoft. Μία από τις πρώτες αντιπροσωπείες της «Πουλιάδης & Συνεργάτες» ήταν η Microsoft.
Ωστόσο ο Μπιλ Γκέιτς εγκατέλειψε το Harvard προκειμένου να ιδρύσει την εταιρεία που σήμερα κυριαρχεί στην παγκόσμια αγορά λογισμικού. Ο κ. Πουλιάδης ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο management, αλλά το μοντέλο διοίκησης που ακολούθησε στη συνέχεια θεωρήθηκε ως μία από τις αιτίες κατάρρευσης του ομίλου του.



Μέσα σε λίγα χρόνια (1997-2000) κατάφερε να δημιουργήσει έναν όμιλο με δεκάδες εταιρείες, με παρουσία στην Τουρκία και τα Βαλκάνια, που κατείχε την πρώτη θέση στην ελληνική αγορά από πλευράς τζίρου. Το σπάσιμο της χρηματιστηριακής «φούσκας» το 2000 ανέτρεψε τα σχέδια του Θανάση Πουλιάδη για εισαγωγή μεγάλου αριθμού θυγατρικών στο Χ.Α. Σύντομα ο όμιλος αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του και στην ουσία πέρασε στον έλεγχο των τραπεζών. Ο κ. Πουλιάδης εξακολουθεί να πηγαίνει καθημερινά στο έρημο πλέον κτίριο της λεωφόρου Συγγρού.

Ο τελευταίος όροφος του κτιρίου δεν είναι απλώς το γραφείο του επιχειρηματία. Για πολλά χρόνια είναι το δεύτερο σπίτι του, με συγκατοίκους τα σκυλιά του για τα οποία τρέφει ιδιαίτερη αγάπη. Ο κ. Πουλιάδης αποφεύγει τις κοσμικές συγκεντρώσεις και αρκετά Σαββατοκύριακα βρίσκεται στη Σαρωνίδα, όπου διατηρεί εξοχικό με τη σύζυγό του.

Πηγή Espresso



Post a Comment