Pages

05 January 2010

2000-2009: Η δεκαετία της απελευθέρωσης των τηλεπικοινωνιών

Φτάνοντας στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του μιλένιουμ, επιχειρήσαμε να καταγράψουμε τα 10 σημαντικότερα γεγονότα που σφράγισαν την αγορά των τηλεπικοινωνιών στη χώρα μας. Η απελευθέρωση είναι σαφώς το γεγονός που υπερέχει όλων, καθώς μετουσίωσε και την θεωρητική μέχρι τότε έννοια του ανταγωνισμού σε επιχειρηματική πράξη.

Ωστόσο, το σκάνδαλο των Υποκλοπών, η σημαντική εξαγορά του Γερμανού από τον ΟΤΕ, αλλά και η είσοδος της DT στον Οργανισμό , η δραστηριοποίηση του Ν. Σαουίρις στη χώρα, το deal Forthnet-Nova, καθώς και η εξάπλωση της ευρυζωνικότητας, ενσύρματης και ασύρματης, ήταν από τα γεγονότα που έγραψαν τη δική τους ανεξίτηλη ιστορία αυτή τη δεκαετία.

1. Πλήρης απελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών

Η 1η Ιανουαρίου 2001 ήταν για τις τηλεπικοινωνίες μια διαφορετική ημέρα σε σχέση με την προηγούμενη. Είναι η ημερομηνία κατά την οποία ξεκίνησε η απελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών και πλέον οποιαδήποτε επιχείρηση, μέσω μιας δήλωσης στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων, μπορούσε να ασκήσει τηλεπικοινωνιακή δραστηριότητα σε δίκτυα σταθερής τηλεφωνίας.

Στην πράξη δεν άλλαξε σχεδόν τίποτε άμεσα στην αγορά. Με μια ρυθμιστική αρχή με υποτυπώδεις πόρους και δυνατότητες και με ένα ασαφές θεσμικό πλαίσιο, πολύ λίγα μπορούσαν να γίνουν. Έτσι, παρά την πλεονάζουσα ρευστότητα στις διεθνείς αγορές, η ελληνική αγορά δεν προσέλκυσε σοβαρούς και μεγάλους παίκτες. Οι νεοεισερχόμενοι ήταν κυρίως μικρές επιχειρήσεις βασισμένες περισσότερο στο επιχειρηματικό «τυχοδιωκτισμό», παρά στη γνώση για τις τηλεπικοινωνίες. Παράλληλα επιχειρούσαν να τα βάλουν με έναν τεράστιο οργανισμό 20.000 εργαζομένων και με ετήσια κέρδη της τάξης των 300 δισ. δρχ.

Αναπόφευκτα η όλη κατάσταση όχι μόνον δεν δημιούργησε ευνοϊκές συνθήκες ανταγωνισμού, αλλά σύντομα προκλήθηκαν σημαντικά προβλήματα στην αγορά. Οι περίπου 100 επιχειρήσεις που αιτήθηκαν άδεια δραστηριοποίησης στην αγορά, είτε αποχώρησαν γρήγορα, είτε κατέρρευσαν στη συνέχεια. Κάποιοι δε επιχείρησαν να λειτουργήσουν παρασιτικά και ως ένα βαθμό το πέτυχαν αφήνοντας πολλά χρέη στους προμηθευτές τους και κάνοντας σε κάποιο βαθμό τους μετόχους τους πλούσιους.

Η πραγματική απελευθέρωση στην αγορά άρχισε να συντελείται μετά από πολλά χρόνια -μετά το 2005- όταν η ΕΕΤΤ «πάτησε στα πόδια της» και ταυτόχρονα διαμόρφωσε ένα σαφέστερο πλαίσιο ανταγωνισμού.

Η σχεδόν δεκαετής πορεία της απελευθερωμένης αγοράς, μετά από ένα μεγάλο κύκλο που διέγραψε, κατέληξε σχεδόν εκεί απ’ όπου είχε ξεκινήσει: ένας κυρίαρχος ΟΤΕ, με τις δύο επιχειρήσεις κινητής τηλεφωνίας, οι οποίες έχουν σοβαρές δυνατότητες ανταγωνισμού συν την ενισχυμένη παρουσία της Forthnet. Βεβαίως μέσα σ’ αυτό το κύκλο, πολλοί έχασαν πολλά χρήματα και κάποιοι άλλοι κέρδισαν πολλά περισσότερα. Η αγορά ωστόσο πλέον είναι πιο ώριμη και πιο στέρεα. Τα αποτελέσματά της απελευθέρωσης ήταν θετικά, αφού οι καταναλωτές έχουν γίνει αποδέκτες περισσότερων και καλύτερων υπηρεσιών. Παράλληλα, όπως υποστηρίζουν τόσο τα στοιχεία της ΕΣΥΕ, όσο και οι ίδιες οι επιχειρήσεις, ο μόνος τομέας που παρουσίασε κάμψη των χρεώσεων στα τελευταία 5-10 χρόνια, είναι οι τηλεπικοινωνίες. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο καταναλωτής απέκτησε δικαίωμα επιλογής, έστω και αν στη λειτουργία της φορητότητας παρουσιάζονται ακόμη κάποια προβλήματα.

2. Η υπόθεση των Υποκλοπών

Η υπόθεση συντάραξε την χώρα το 2006 και για περισσότερο από ένα χρόνο. Οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων μέσω του δικτύου της Vodafone, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν ένα από τα τηλέφωνα του Πρωθυπουργού και άλλων αξιωματούχων της ελληνικής κυβέρνησης, αποτέλεσε σοκ για την ελληνική κοινωνία. Αυτό που πριν αποτελούσε υποψία των απανταχού «συνομωσιολόγων», έγινε πραγματικότητα με τον χειρότερο τρόπο, αφού η υπόθεση συνδέθηκε με μια αυτοκτονία, ένα γαϊτανάκι κατηγοριών -κυρίως σε πολιτικό επίπεδο- και κατέληξε εν τέλει χωρίς ενόχους, παρά την διετή έρευνα των αρχών.

Η κυριότερη επίπτωση στην κοινωνία ήταν η συνειδητοποίησή της, ότι η πολιτεία αδυνατεί να βάλει «το δάκτυλο επί των τύπων των ήλων» σε ένα ζήτημα κορυφαίας σημασίας για την δημοκρατία και την ελευθερία.

Μπορεί όμως να μην υπήρξαν ένοχοι, αλλά η κοινωνία κατάλαβε σε αρκετό βάθος τι είχε συμβεί. Προς τη κατεύθυνση αυτή συνέβαλε καθοριστικά η εξεταστική επιτροπή που διερεύνησε το θέμα στην Βουλή και η οποία, παρά το γεγονός ότι δεν κατονόμασε τους ενόχους, εν τούτοις έδειξε την κατεύθυνση από την οποία ξεκίνησε το σκάνδαλο.
Παράλληλα η υπόθεση είχε και παράπλευρες επιπτώσεις. Επιβράδυνε την πορεία μιας λαμπρής επιχείρησης, που μέχρι τότε είχε να επιδείξει μόνον επιτυχίες. Επίσης λαμπρά στελέχη της αγοράς κηλιδώθηκαν εξαιτίας της υπόθεσης. Τέλος, ο κόσμος έγινε επιφυλακτικός στις επικοινωνίες μέσω κινητού, οι οποίες μέχρι τότε θεωρείτο ότι παρείχαν απόλυτη ασφάλεια.

3. Ο Νόμος 3431/2006

Αν και με μεγάλη καθυστέρηση, ο ν. 3431/2006, αποτέλεσε ένα βήμα μπροστά. Κατ’ αρχάς η χώρα συμμορφώθηκε με το προηγούμενο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ξεκινήσει πολλές διαδικασίες παραπομπής της χώρας. Τελικά με περίπου 4 χρόνια καθυστέρηση το εθνικό τηλεπικοινωνιακό θεσμικό πλαίσιο εκσυγχρονίσθηκε.
Τα εύσημα αποδίδονται περισσότερο στον τότε υφυπουργό Επικοινωνιών κ. Τάσο Νεράντζη, ο οποίος αν μη τι άλλο άφησε ένα έργο σε ένα υπουργείο που δεν ευφημίστηκε ιδιαίτερα για το έργο του.

Και με το νόμο αυτό πορεύτηκε η αγορά τα χρόνια που ακολούθησαν, πατώντας πλέον σε πιο στέρεες βάσεις. Η απελευθέρωση μέσω κυρίως της αδεσμοποίησης του τοπικού βρόχου (LLU) πήρε ουσιαστικά σάρκα και οστά, ενώ ξεκίνησε να εφαρμόζεται -στα πρότυπα της ΕΕ- και το «μονοπάτι» για τη μείωση των τελών τερματισμού στα δίκτυα κινητής. Από την άλλη εξακολουθούν να χρονίζουν -κυρίως λόγω της πολιτικής ατολμίας- ζητήματα όπως η αδειοδότηση σταθμών βάσης και τα τέλη διέλευσης…

Βέβαια, η χώρα μας οφείλει εκ νέου να υιοθετήσει ένα νέο αναθεωρημένο κανονιστικό πλαισίου για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, μετά την πρόσφατη ψήφιση του στο Ευρωκοινοβούλιο, και αυτή τη φορά δεν έχει περιθώρια …αγρανάπαυσης, καθώς η μεταφορά της μεταρρυθμιστικής δέσμης για τις τηλεπικοινωνίες στην εθνική νομοθεσία στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, πρέπει να γίνει το αργότερο έως τον Ιούνιο του 2011.

Το νέο πλαίσιο είναι εξαιρετικά σημαντικό, καθώς εισάγει σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν τον ανταγωνισμό και τα δικαιώματα των καταναλωτών στις ευρωπαϊκές αγορές τηλεπικοινωνιών, αλλά και νέα «ήθη», όπως είναι η δημιουργία ενός νέου ευρωπαϊκού φορέα για τις τηλεπικοινωνίες, που ονομάζεται BEREC, αλλά και η ενίσχυση του «λειτουργικού διαχωρισμού» ως εργαλείου για τις τοπικές ρυθμιστικές αρχές.

4. Η εξαγορά της Νova από τη Forthnet

Αποτέλεσε την «πολύφερνη» νύφη για πολλά επιχειρηματικά σχήματα και venture capitals, αλλά τελικά η Forthnet ήταν αυτή που την απέκτησε. Ο λόγος για τη δορυφορική συνδρομητική πλατφόρμα της Nova, που καταλήγοντας στα χέρια των «Κρητικών» δημιούργησε το πρώτο πλήρες οικοδόμημα της αγοράς που παρείχε ολοκληρωμένες υπηρεσίες home entertainment (σταθερή-Internet-τηλεόραση) σε όλη την ελληνική επικράτεια. Το τίμημα βέβαια δεν ήταν ευκαταφρόνητο, καθώς τα 491 εκατ. ευρώ που χρειάστηκαν για να αγοραστεί η Netmed, είναι ένα ποσό που θα χρειαστεί χρόνια για να αποσβεστεί. Από την άλλη όμως αποτελεί ένα ισχυρό όπλο στα χέρια της Forthnet, καθώς καταφέρνει να διαφοροποιηθεί από τον ανταγωνισμό της και να προσφέρει triple play υπηρεσίες ακόμα και σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, όπου το δίκτυο χαλκού και το ADSL δεν φτάνει…

Και μάλιστα, με αυτή την κίνηση η Forthnet φαίνεται να δείχνει τον δρόμο και στον ΟΤΕ, που ανακοίνωσε ότι και αυτός θα προχωρήσει σε ανάπτυξη δορυφορικής τηλεοπτικής πλατφόρμας, σε συνέργεια με τον HellasSat ο οποίος ενδέχεται να αποδειχθεί ο κρυφός άσος. Ίσως τελικά, η Forthnet είναι ο μόνος εναλλακτικός πάροχος, που όχι μόνο κοιτάει στα μάτια τον ΟΤΕ τα τελευταία 15 χρόνια, αλλά καταφέρνει και να προηγηθεί ουσιαστικά σε κάποιους τομείς. Και ένας από αυτούς είναι η παροχή ουσιαστικού home entertainment.

5. Συγχωνεύσεις και εξαγορές – το consolidation της αγοράς

Greek Telecom, Econophone, Intraconnect, Grapes Communications, Exonet, Starcom, Ideal Telecom, RG Communications, Telepassport, Columbia Telecom. Αλλά και Lannet, Altec Telecoms και Teledome. Ονόματα από το παρελθόν, τα οποία θυμίζουν σε αρκετούς πολλά, καθώς όλες αυτές και αρκετές ακόμη εταιρείες δραστηριοποιήθηκαν στο χώρο της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών μέσω σταθερών δικτύων, αλλά κάποια στιγμή υποχρεώθηκαν να κλείσουν -το πιο συνηθισμένο φαινόμενο- να εξαγορασθούν ή να συγχωνευθούν. Χαρακτηριστικό είναι ότι το (σχεδόν) συλλογικό όργανο των εναλλακτικών παρόχων, ο ΣΑΤΠΕ, έφθινε χρόνο με τον χρόνο ως αποτέλεσμα του consolidation και των «λουκέτων»...

Το σενάριο της εξαγοράς δεν είναι και κάτι ιδιαίτερα συνηθισμένο στην ελληνική τηλεπικοινωνιακή αγορά, καθώς το πρόβλημα ανέκαθεν ήταν τα κεφάλαια. «Οι τηλεπικοινωνίες είναι ένα παιχνίδι για μεγάλα παιδιά με βαθιές τσέπες», είναι μία ρήση την οποία πιστεύουν πολλοί παρατηρητές της τηλεπικοινωνιακής αγοράς και μέχρι τώρα έχει αποδειχθεί ότι δεν έχουν άδικο, καθώς ουκ ολίγοι επιχειρηματίες έχουν χάσει σημαντικά κεφάλαια. Κυρίως αυτοί που προσπάθησαν να σταθούν με αξιοπρέπεια (π.χ. Vivodi) σε αντιδιαστολή με τους καιροσκόπους που βγήκαν μάλλον κερδισμένοι.

Ταυτόχρονα, από την πρώτη ημέρα της πλήρους απελευθέρωσης ήταν προφανές ότι οι εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στον κλάδο ήταν υπερβολικά πολλές. Έφθασαν κάποια στιγμή να ξεπεράσουν ακόμη και τις 20. Όμως, σχεδόν στην πλειοψηφία τους ήταν σχετικά μικρές σε μέγεθος και με όχι ιδιαίτερα σημαντικά κεφάλαια προς επένδυση. Οπότε, κάθε Ιανουάριο όλοι εκτιμούσαν ότι εκείνη η χρονιά θα ήταν το έτος της συγκέντρωσης των παικτών ενώ πάντα κάποιοι ήλπιζαν σε μία εξαγορά. Ελπίδες που αποδείχθηκαν μάλλον φρούδες, δεδομένου ότι οι δύο εναπομείναντες πιο σημαντικοί «παίκτες» η Forthnet και η hellas online δεν έκαναν σημαντικές εξαγορές στο πεδίο των εναλλακτικών, με εξαίρεση ίσως αυτή των Αττικών Τηλεπικοινωνιών από την hellas online.

Προσπάθειες για συγκέντρωση έγιναν πάντως ουκ ολίγες σε αυτή τη δεκαετία της απελευθέρωσης. Για παράδειγμα, η Lannet του Θωμά Λαναρά εξαγόρασε τόσο την Columbia Telecom όσο και την Telepassport. Η Vodafone απέκτησε την Ideal Telecom. Η Teledome προσπάθησε να πουληθεί στην hellas online αλλά η προσπάθεια αυτή στέφθηκε τελικώς με αποτυχία. Επίσης, υπήρξαν ουκ ολίγα σενάρια και προσπάθειες για συγχωνεύσεις που δεν πέτυχαν. Όπως εκείνη μεταξύ της Intraconnect και της Greek Telecom όπου οι διαπραγματεύσεις χάλασαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Όπως επίσης χάλασε και η προσπάθεια της Intracom να αποκτήσει τον έλεγχο της Forthnet και να τη συγχωνεύσει με την hellas online.
Εξαγορά έγινε και στην κινητή τηλεφωνία, καθώς η Q-Telecom επωλήθη από την Info-quest στα δύο funds (Apax Partners και Texas Pacific Group) που είχαν εκείνο το διάστημα τον έλεγχο της τότε επονομαζόμενης ΤΙΜ. Φυσικά, η ΤΙΜ (και νυν Wind) απορρόφησε την Q-Telecom για να απορροφήσει σχετικά πρόσφατα και την Tellas, τον έλεγχο του 100% της οποίας απέκτησε πριν από δύο χρόνια.

Προσθέστε σε όλες αυτές τις εξελίξεις και τις ενέργειες που έγιναν μέσα στο 2009. Δηλαδή, την εξαγορά της Vivodi από την On Telecoms και την είσοδο στης Vodafone με 18,5% στην hellas online. Φέτος, ολοκληρώθηκε επίσης και η συγχώνευση των Algonet και Net One, δημιουργώντας ένα μικρό, αλλά ενδιαφέρον σχήμα.

Το αποτέλεσμα αυτών των κινήσεων είναι να υπάρχουν πλέον ορισμένοι βασικοί πόλοι: ο όμιλος ΟΤΕ (μαζί με Cosmote), ο όμιλος Wind (συμπεριλαμβανομένης της Tellas) και η Vodafone που έχει στενή σχέση με την hellas online. Από εκεί και πέρα, υπάρχει η Forthnet που σε συνδυασμό με τη Nova είναι αρκετά ισχυρή και μερικά μικρότερα σχήματα: On Telecoms, Cosmoline, Algonet-Net One, αλλά και η εκ Κύπρου ορμώμενη Cyta, που με την πρόσφατη είσοδο της στη Θεσσαλονίκη «μπαίνει» στο χάρτη της αγοράς πλέον δυναμικά, κάνοντας αρκετούς να αισθάνονται τυχεροί για την "καθυστερημένη" κάθοδο των Κυπρίων.

6. O N. Σαουίρις στην Ελλάδα

Είναι ένας από τους 100 πλουσιότερους επιχειρηματίες σε παγκόσμιο επίπεδο και μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα του χώρου. Η είσοδος του επενδυτικού σχήματος που χρησιμοποιεί, της Weather Investments, στην ελληνική αγορά ήταν, χωρίς αμφιβολία, από τις πλέον σημαντικές κινήσεις τις δεκαετίας. Με τον Ναγκίμπ Σαουίρις, γιατί περί αυτού του προσώπου πρόκειται, αρχίσαμε να ασχολούμαστε για πρώτη φορά το 2006 όταν και ολοκλήρωσε την εξαγορά της Wind στην Ιταλία. Κίνηση που είχε ως αποτέλεσμα την απόκτηση και του ελέγχου του 50% συν μία μετοχή της Tellas.

Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς εξεδήλωσε ενδιαφέρον για την τότε επονομαζόμενη ΤΙΜ Ελλάς, που ήταν έτοιμη να... ξαναπουληθεί. Το φθινόπωρο απέσυρε το ενδιαφέρον του επειδή δεν είχε την αποκλειστικότητα στις διαπραγματεύσεις. Όμως, τα δύο funds που ήλεγχαν την ΤΙΜ επανήλθαν όταν δεν κατάφεραν να βρουν άλλο αγοραστή. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 2007, ανακοινώθηκε η εξαγορά της ΤΙΜ από τη Weather Investments.

Το επόμενο βήμα ήταν η μετονομασία της ΤΙΜ σε Wind και η απόκτηση του 100% της Tellas. Οι δύο εταιρείες συγχωνεύτηκαν και αποτελούν πρακτικά τον μοναδικό πάροχο που μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες κινητής και σταθερής τηλεφωνίας μέσω ενός εταιρικού σχήματος.
Γενικότερα, η έλευση της Weather έχει επηρεάσει σημαντικά την τηλεπικοινωνιακή αγορά την τελευταία δεκαετία. Κατ’ αρχήν έδειξε ότι υπάρχει ενδιαφέρον για την ελληνική αγορά από διεθνείς ομίλους, κάτι που δεν διαφαινόταν μέχρι τότε. Δεύτερον, έδωσε νέο ενδιαφέρον στον ανταγωνισμό, καθώς, τουλάχιστον στην αρχή, η Wind έδειξε αρκετό δυναμισμό, ο οποίος, όμως, δεν συνεχίσθηκε... Είναι προφανώς ότι πλέον ετοιμάζεται για νέα αντεπίθεση, ιδίως μετά τη διαδικασία αναδιάρθρωσης των δανειακών υποχρεώσεων. Σε κάθε περίπτωση, η έλευση του κ. Σαουίρις στη χώρα μας ήταν από τις πλέον σημαντικές εξελίξεις της δεκαετίας που τελειώνει…

7. Η Deutsche Telekom στο μ.κ. του ΟΤΕ

Ένα νέο κεφάλαιο άνοιξε στις 14 Μαΐου 2008 για τον ΟΤΕ. Τη μέρα εκείνη επισφραγίστηκε η συμφωνία μετόχων μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Deutsche Telekom (DT) στον ΟΤΕ. Με τη συμφωνία αυτή, οι δύο μέτοχοι κατέχουν από 25% των μετοχών του ελληνικού οργανισμού, με την πρωτοκαθεδρία των αποφάσεων να βρίσκεται στην γερμανική πλευρά. Παράλληλα το δημόσιο διαθέτει ειδικά δικαιώματα αρνησικυρίας (veto) σε κυρίαρχα θέματα του ΟΤΕ (έξοδο από το ΧΑ, μεγάλος δανεισμός, πώληση της εταιρείας κ.λπ.). Σε περίπτωση διαφωνίας των δύο μετόχων, σε επιχειρησιακά ζητήματα τον πρώτο λόγο έχει η DT.

Η είσοδος της DT συντελέστηκε με την αγορά μετοχών ΟΤΕ αξίας 3,2 δισ. ευρώ (η οποία αργότερα ανήλθε σε 4 δισ. ευρώ με την απόκτηση επιπλέον 5% του ΟΤΕ). Αποτέλεσε δε λύτρωση στην διελκυστίνδα που είχε αρχίσει από το καλοκαίρι του 2007, μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2008, μεταξύ της MIG και κυβέρνησης σε ότι αφορά τη συμμετοχή της πρώτης στον ΟΤΕ.

Η σημαντικότερη συμβολή ωστόσο της DT, είναι ότι ο ΟΤΕ παύει να αποτελεί υποχείριο της εκάστοτε κυβέρνησης (αν όχι του κάθε υπουργού), κάτι που στηλίτευε έντονα ο πρόεδρος του οργανισμού κ. Π. Βουρλούμης. Πλέον οι πολιτικές παρεμβάσεις είναι μετριασμένες αν όχι αδύνατες. Ειδικά μάλιστα μετά την εξαγορά επιπλέον 5% του ΟΤΕ από την DT το περασμένο καλοκαίρι, η γραμμή άσκησης ελέγχου στον ΟΤΕ από την DT, έγινε πιο ευδιάκριτη.
Η έλευση του ΠΑΣΟΚ μετά τις 4 Οκτώβρη δεν αναμένεται ν’ αλλάξει σημαντικά πράγματα στον οργανισμό, εκτός ίσως από την σύνθεση του Δ.Σ. του οργανισμού. Ο ΟΤΕ πλέον βρίσκεται στον αστερισμό της μεγαλύτερης εταιρείας τηλεπικοινωνιών στην Ευρώπη και της 4ης μεγαλύτερης στον κόσμο.

8. Και ο ΟΤΕ θέλει τον Γερμανό του...

Ήταν η πιο αμφιλεγόμενη εξαγορά επιχείρησης στην Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 2006 η Cosmote ανακοίνωσε την εξαγορά του δικτύου καταστημάτων Γερμανός σε Ελλάδα, Σκόπια, Βουλγαρία και Ρουμανία αντί του ποσού του 1,6 δισ. ευρώ. Η εξαγορά μπήκε αμέσως στο στόχαστρο της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία και ζήτησε την ακρόαση της διοίκησης του ΟΤΕ στην Βουλή, ενώ στελέχη της ζήτησαν από την Εισαγγελία Αθηνών να ξεκινήσει την διερεύνηση της υπόθεσης. Η διερεύνηση αυτή συνεχίζεται ακόμη και σήμερα.

Για τον ΟΤΕ, η Γερμανός προσέδωσε μερίδιο αγοράς που δεν θα είχε χωρίς το δίκτυο αυτό, ενώ επιπλέον στέρησε τους ανταγωνιστές της Cosmote από ανάλογο μερίδιο αγοράς. Οι αντίπαλοι του ΟΤΕ ισχυρίστηκαν ότι ο οργανισμός ξόδεψε περίπου 2 εκατ. ευρώ για κάθε κατάστημα Γερμανός, όταν ο ίδιος θα μπορούσε να το χτίσει με περίπου 100.000 ευρώ. Με την ίδια λογική και ένα κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας κόστιζε 20 εκατ. ευρώ, απάντησε ο ΟΤΕ.

Όπως και να έχει η κατάσταση, ο όμιλος ΟΤΕ βρέθηκε με ένα δίκτυο καταστημάτων που δεν διέθετε μέχρι τότε. Τα ΟΤΕshops, παρά το γεγονός ότι ήταν περισσότερα από τα καταστήματα Γερμανός, απείχαν παρασάγγας από το ν’ αποτελέσουν ένα ευέλικτο δίκτυο επέκτασης δραστηριοτήτων. Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι περισσότερο ωφελημένοι ήταν οι μέτοχοι της Γερμανός, οι οποίοι πέτυχαν να πουλήσουν στην καλύτερη δυνατή στιγμή, δεδομένου ότι η μετοχή της εταιρείας κατέγραψε ιστορικά υψηλά. Ωστόσο, θεωρείται ότι ανεξάρτητα από το κόστος ήταν μία μάλλον επιτυχημένη αγορά, που βοήθησε την Cosmote να διευρύνει τη διαφορά από τους ανταγωνιστές της.

9. Το ADSL και η ευρυζωνικότητα

Η ανάπτυξη ευρυζωνικών υποδομών, είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχήματα που, ως χώρα, καταφέραμε να κερδίσουμε αυτήν τη δεκαετία. Ένα στοίχημα που μπορεί να πέρασε από σαράντα κύματα –καθώς χρειάστηκε επενδύσεις του ΟΤΕ, των ιδιωτικών εταιρειών αλλά και κοινοτικούς πόρους- αλλά και από «συστημικές συμπληγάδες» (ασαφής ρύθμιση, αδιαλλαξία ΟΤΕ, προβλήματα στο LLU), ωστόσο είναι πλέον μέρος της καθημερινότητας μας. Σύμφωνα μάλιστα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας η ευρυζωνικότητα στη χώρα μας, έχει φθάσει στο 16% του πληθυσμού. Και όλες οι ενδείξεις λένε ότι η χρονιά θα κλείσει με τις συνδέσεις να πλησιάζουν το ορόσημο των 2 εκατ. Σίγουρα η διείσδυση είναι ένας τρόπος για να μετρηθεί η ευρυζωνικότητα, καθώς και το κατά πόσο η χώρα είναι ουραγός σε σχέση με το υπόλοιπο «παγκοσμιοποιημένο» γίγνεσθαι που την περιβάλλει. Με τους ρυθμούς που έχει σήμερα η Ελλάδα είναι σε θέση να συγκλίνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το τέλος του 2010. Η διείσδυση μάλιστα παρατηρείται ότι είναι σχετικά υψηλή στα αστικά και τουριστικά κέντρα, ενώ εκτιμάται ότι υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης από την μετατροπή των υπαρχόντων απλών και ISDN συνδέσεων σε ευρυζωνικές, όπως, φυσικά, και από την περαιτέρω εξάπλωση της χρήσης του Διαδικτύου στην περιφέρεια αλλά και στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες. Παράλληλα, οι επενδύσεις που προγραμματίζονται για την ανάπτυξη ευρυζωνικών υποδομών επόμενης γενιάς αναμένεται να επιφέρουν ενίσχυση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών. Και σε αυτό το σημείο οφείλουν να εστιάσουν οι «παίκτες» της αγοράς, αλλά και το δημόσιο, που αποτελεί τον εν δυνάμει μεγαλύτερο «πάροχο περιεχομένου». Σε επίπεδο υποδομών αναμένουμε πλέον την επόμενη φάση, την ανάπτυξη δηλαδή δικτύου VDSL του ΟΤΕ (FFTC), ενώ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε πώς θα εξελιχθεί τελικά και το έργο για την υλοποίηση συνδέσεων οπτικών ινών σε 2 εκατ. νοικοκυριά, σε τεχνολογία FTTH, το οποίο πρόσφατα τέθηκε σε νέα τροχιά, από τη νέα ηγεσία του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η δεκαετία που πέρασε πρέπει να είναι οδηγός, για να αποφευχθούν λάθη και "κωλυσιεργίες" του παρελθόντος.

10. To 3G που εξελίχθηκε σε mobile broadband

Για το 3G ακούγαμε (και γράφαμε) από την προηγούμενη δεκαετία και ίσως (αναγνωρίζοντας και το δικό μας μερίδιο ευθύνης) να πρόκειται για μια από τις πιο “hyped” τεχνολογίες που έχουν περάσει από την ιστορία των τηλεπικοινωνιών, για την οποία συνολικά ο κλάδος αναγκάστηκε να καταβάλει «γην και ύδωρ» για την απόκτηση των αδειών 3G στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (με χαρακτηριστικότερα τα παραδείγματα σε Βρετανία και Γερμανία). Προαναγγέλθηκε ως η επανάσταση στις κινητές επικοινωνίες που θα έφερνε σε απίστευτες ταχύτητες, real time σύνδεση με εικόνα για τον χρήστη με όλα όσα βρίσκονται γύρω του. Πολλοί «έχτισαν» τον μύθο του 3G πάνω στο λογοπαίγνιο (με επιχειρηματικό σκεπτικό βέβαια) Girls, Gambling & Games, άλλοι ταύτισαν τη χρήση του με τη video κλήση (η οποία αποδείχθηκε τελικά η λιγότερο χρήσιμη/χρησιμοποιημένη υπηρεσία των δικτύων), ενώ άλλοι ευαγγελίστηκαν το 3G ως τη κινητήρια δύναμη για την παροχή mobile TV υπηρεσιών. Τελικά, όλοι αυτοί διαψεύστηκαν από τους ίδιους τους χρήστες, που στο 3G και στις μετέπειτα τεχνολογικές αναβαθμίσεις του (HSPA, HSPA+ και LTE) βρίσκουν μια βασική και ουσιαστική χρήση: γρήγορη πρόσβαση στο Internet από παντού, ή αλλιώς mobile broadband.
Στη χώρα μας τώρα, ο «πυρετός του 3G» άρχισε το 2001 με το διαγωνισμό για την απόδοση των αδειών, όπου τα τρία δίκτυα Cosmote, Panafon και Stet Hellas, κατέβαλαν περίπου 50 δισ. δρχ. το καθένα για να αποκτήσουν. Παρά τα γνωστά προβλήματα στην αδειοδότηση των σταθμών βάσης, τα δίκτυα 3G, που από την φύση και την τοπολογία τους χρειάζονται πυκνότερη τοποθέτηση κεραιών, αναπτύχθηκαν επαρκώς από τις εταιρείες κινητής. Οι οποίες όμως κατέβαλαν και σημαντικές επενδύσεις, αλλά και έδωσαν και (συνεχίζουν να δίνουν) μάχες με «λαϊκιστές» δημάρχους που ζητούσαν την αποξήλωση των κεραιών από τους δήμους τους. Το αποτέλεσμα εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να μην είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό (55 έως 85 κεραίες ανά 1 εκατ. πληθυσμού), ωστόσο η χώρα μας βγήκε ασπροπρόσωπη στο τεχνολογικό «στοίχημα» των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, όπου αποτέλεσε και το πρώτο σημαντικό crash test αυτής της τεχνολογίας. Από τότε βέβαια, μέχρι σήμερα, οι ίδιοι οι χρήστες κυρίως με τα laptops, τα netbooks και τα 3G usb sticks, αλλά και τα δίκτυα με τις συνεχείς επενδύσεις τους σε υποδομές έχουν αναγάγει το 3G από το “hype” του παρελθόντος σε βασικό παράγοντα αύξησης της ασύρματης ευρυζωνικότητας. Από την όλη διαδικασία ωστόσο δε θα μπορούσε να λείπει το κράτος που κατόρθωσε να φορολογεί ασύστολα το mobile broadband θέτοντας τροχοπέδη στην ανάπτυξή του ιδιαίτερα στις απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές που δεν υπάρχει παροχή DSL.

Πηγή: Weekly Telecom



Post a Comment