Pages

29 October 2013

NSA: Τι είναι το PRISM;

Τι είναι το PRISM;
Αυτό είναι το κωδικό όνομα για το πρόγραμμα που δημιουργήθηκε μέσα από το Protect America Act, μια τροπολογία που πέρασε το 2007 η κυβέρνηση του George W. Bush και η οποία έδινε την άδεια στις κυβερνητικές υπηρεσίες να παρακολουθούν την επικοινωνία που έχουν οι ξένοι πολίτες με τρίτους, χωρίς να απαιτείται κάποιο ένταλμα. Το PRISM άρχισε να λειτουργεί με στόχο να προστατευτεί η εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ από τρομοκρατικές επιθέσεις.
Ποιος βρίσκεται πίσω από τη διαρροή;
Ο άνθρωπος που είναι η πηγή της πρώτης είδησης είναι ο Edward Snowden, ένας υπάλληλος της Booz Allen Hamilton, μια εταιρεία συμβούλων, η οποία έχει αναλάβει τη διεκπεραίωση έργων για την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Έτσι ο Snowden τυπικά εργάζονταν τα τελευταία 4 χρόνια στη Hawai για την NSA, βγάζοντας περίπου $200.000 το χρόνο. Παρόλο που από την πρώτη στιγμή δήλωνε πως δεν ήθελε να κρυφτεί πίσω από την ανωνυμία, η Guardian τον παρουσίασε στο κοινό λίγες μέρες αργότερα, τη Δευτέρα, μέσα από την παρακάτω συνέντευξη. Αξίζει να την παρακολουθήσεις.

Λίγο πριν στείλει τα έγγραφα στους δημοσιογράφους, πήρε άδεια από τη δουλειά του, ειδοποίησε την κοπέλα του πως θα πρέπει να λείπει για μερικές βδομάδες και ταξίδεψεμέχρι το Hong Kong, όπου διαμένει μέχρι και σήμερα. Η επιλογή αυτής της περιοχής είναι λογική, μιας και οι ΗΠΑ θα δυσκολευτούν να πετύχουν την έκδοση του για να δικαστεί - κάτι που ούτως ή άλλως αναμένεται να προσπαθήσει έντονα για να το πετύχει.
Σε τι δεδομένα έχει πρόσβαση η κυβέρνηση των ΗΠΑ;
Παρόλο που δεν έχουν γίνει γνωστές συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τι πραγματικά καταγράφεται, το αρχικό άρθρο της Washington Post αναφέρει τους εξής τύπους αρχείων: ήχος, βίντεο, φωτογραφίες, e-mails, έγγραφα, logs σύνδεσης και chat logs. Με λίγα λόγια, σχεδόν τα πάντα.
Ποιοι εμπλέκονται σε αυτό;
Από τη μία πλευρά βρίσκεται το FBI και η NSA, οι οποίες είναι οι υπηρεσίες που "τρέχουν" το PRISM. Από την άλλη συναντάμε μεγάλες εταιρείες από τον κλάδο της τεχνολογίας στους servers των οποίων είχαν πρόσβαση οι παραπάνω κυβερνητικοί οργανισμοί. Αυτές είναι η Microsoft (2007), η Yahoo (2008), η Google (2009), το Facebook (2009), το PalTalk (2009), το YouTube (2010), το Skype (2011), η AOL (2011) και η Apple (2012) - σε παρένθεση είναι το αντίστοιχο έτος από το οποίο άρχισαν οι παρακολουθήσεις.
Τι απαντούν οι παραπάνω εταιρείες;
Μία προς μία οι 9 εταιρείες που σύμφωνα με τα έγγραφα της NSA είχαν σχέση με το πρόγραμμα αρνούνται κατηγορηματικά πως έδωσαν την άδεια τους για κάτι τέτοιο. "We do not provide any government agency with direct access to our servers" από την Apple, "Any suggestion that Google is disclosing information about our users’ Internet activity on such a scale is completely false." από την Google, "Facebook is not and has never been part of any program to give the US or any other government direct access to our servers" από το Facebook και πάει λέγοντας.
Τι απαντάει η κυβέρνηση των ΗΠΑ;
Ο James Clapper, Director of National Intelligence, υποστηρίζει πως τα άρθρα των Guardian και Washington Post περιέχουν πολλές ανακρίβειες. Επιπλέον, ο Barack Obama απάντησε το Σάββατο σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου, λέγοντας μεταξύ άλλων πως η κυβέρνηση ουδέποτε είχε άμεση πρόσβαση σε servers και στην πραγματικότητα το μόνο που κάνει είναι να ζητάει δεδομένα για συγκεκριμένους χρήστες που ερευνά. Ακόμα κι έτσι όμως, δε μπορεί να ζητήσει για παράδειγμα πληροφορίες για "όλους όσους ζουν στο Πακιστάν και έχουν κάνει αναζήτηση για το Χ θέμα", αλλά πρέπει να το ζητήσει για συγκεκριμένα άτομα.
Τελικά, έχει πάρει η NSA τα δεδομένα μας;
Αυτό δε μπορεί να το γνωρίζει κανείς παρά μόνο η ίδια η NSA. Όπως καταλαβαίνεις και από τα παραπάνω, το θέμα είναι αρκετά περίπλοκο για να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Κάποια ξένα μέσα υποστηρίζουν πως οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας συμμετείχαν στο πρόγραμμα εν γνώση τους και σε μερικές περιπτώσεις με το αζημίωτο, ενώ κάποια άλλα υποστηρίζουν πως δεν υπάρχουν στοιχεία πως η κυβέρνηση είχε άμεση πρόσβαση σε servers. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ και οι εταιρείες που εμπλέκονται τάσσονται με τη δεύτερη περίπτωση. Στις επόμενες ημέρες θα μάθουμε περισσότερα για το πρόγραμμα αυτό.
Όπως και να 'χει πάντως, η ιδέα πως μια υπηρεσία μπορεί να έχει σε τέτοιο βαθμό πρόσβαση στα δεδομένα που έχουν για εμάς υπηρεσίες όπως η Google ή το Facebook είναι σίγουρα ανησυχητική.
Πηγή: http://www.away.gr



Post a Comment